Natuur
Ontdek de Stekense oase van rust en groen, al fietsend of wandelend
Om je batterijen weer op te laden is niets beter dan een portie frisse lucht.
Het eindeloos gevarieerde landschap maakt dat iedereen er een plekje vindt om stil van te worden.
Het Steengelaag
In het Steengelaag liggen nog een aantal oude putten van de vroegere kleiontginning. Die ontginning begon rond 1880. Eerst werden de putten met de spade uitgegraven. Later, vanaf 1913, gebruikte men de excavateur - of ‘schamateur’ in het Stekens dialect. De excavateur schraapte de klei van de schuine wand en bracht hem over in kleine spoorwagentjes. De machine staat nog steeds opgesteld bij de Jongste Kleiput. Bij de sluiting van de steenbakkerij in 1979 eindigde de exploitatie van de putten.
Vandaag is het Steengelaag een beschermd natuurgebied dat wordt beheerd door Natuurpunt vzw. De natuur in het gebied is bijzonder divers, met zijn bloemrijke hooilandjes, waterplassen met watervogels, elzenbroekbosjes, populieren en nog een hele waaier van planten en dieren.
Natuurgebied De Stropers
Het stropersbos is 478 ha groot en bevindt zich op het grondgebied van de gemeenten Stekene (+/- 250 ha) en St-Gillis-Waas. 220 ha is eigendom van het Vlaamse Gewest en 30 ha behoort tot Natuurpunt Vlaanderen - afdeling Waasland-Noord. De overige percelen zijn grotendeels particulier bezit. Het is een uniek bosareaal met een variatie van loof- en naaldhout, kleinschalige akkers (91 ha wordt gebruikt voor de landbouw) en schrale graslanden.
In dit restant van het zogenaamde “Koningsforeest” waarin de graven van Vlaanderen eertijds kwamen jagen, treffen we eveneens overblijfselen aan van de Linie, die in 1701 werd geconstrueerd naar aanleiding van de Spaanse Successieoorlog. Aan de grens van de Linie, die nu dienst doet als afwateringsbeek voor het Stropersbos, lag het voormalig Fort Sint-Jan.
De Vlaamse Landmaatschappij heeft een natuurinrichtingsproject voor dit gebied ontwikkeld, waarvan de uitvoering gepland is voor 2007 - 2008. Dit project wil de natuurwinst stimuleren en de recreatieve inrichting bevorderen met een link naar natuurbescherming en -educatie. Als concrete maatregelen wordt er o.a. voorgesteld om een herstel van het cultuurhistorisch erfgoed (o.a. de Linie) te bekomen, en om de heischrale graslanden op te waarderen. Ook het oude waterpeil zou worden hersteld om elzenbroekbossen een kans te geven. Tenslotte wordt een optimalisatie van de recreatieve mogelijkheden voorzien. In dit kader wordt er reeds begrazing voorzien door runderen en pony's.
Tijdens de wereldoorlogen was dit bos erg geliefd door de stropers en smokkelaars die goederen uit Nederland de grens trachten over te brengen. Doch dankt dit bos niet zijn naam aan het smokkelen maar door de naam van de familie die lang eigenaar was van dit bos.
Dit enig mooi bos nodigt zeker uit tot lange wandelingen en was inspiratie voor menig dichter onder wie Anton Van Wilderode.
De Stekense Vaart, Stiltegebied bij uitstek
De Stekense vaart werd gegraven in 1315. Hij verbond Gent met Hulst. De waterloop speelde in de 16de en 17de eeuw een belangrijke rol bij het transport van stenen en tichels. Die werden vervaardigd in de talrijke steen- en tichelbakkerijen die toen actief waren. Hij behield zijn economische functie tot in de 20ste eeuw: de producten van de laatste Stekense steenbakkerij, Tuileries St. Marie, werden tot 1970 vervoerd over de vaart. Het gebied langs de oevers van de vaart werd later erkend als stiltegebied.
Langs het parcours staan panelen met poëzie van Stekense kunstenaars (Willem Persoon, Roger Vervaet en Bettina Fierens).
Gemeentepark
Het park werd in 1983 aangekocht door het gemeentebestuur. Het beslaat momenteel een totale oppervlakte van 1,15ha en ontstond door samenvoeging van twee privétuinen, die oorspronkelijk ontworpen werden in Engelse landschapsstijl. De restanten van een zeshoekig theehuisje zijn nog altijd aanwezig.
Het park bestaat uit drie in elkaar overlopende zones: een open grasveld omgeven met struiken, een parkbos en een grasveld met verspreide bomen. Een netwerk van paadjes verbindt de ingang aan Polenlaan 61 met de tuin van het OCMW en de groene kerkomgeving.